List Juliusza Wysłoucha w sprawie organizacji ruchu na Barbarce

Szanowny Panie Prezydencie

Nie jest tajemnicą, że ruch samochodowy na Barbarce w soboty, a zwłaszcza w niedziele osiągnął "masę krytyczną". Przebywanie w tych dniach na Barbarce nie ma nic wspólnego z wypoczynkiem w lesie, bo zamiast powietrza mamy kłęby spalin i kurzu. Dodatkowe zagrożenie powodują kierowcy motocykli i quadów jeżdżący po drogach leśnych, także tych opatrzonych znakiem B-1 "zakaz ruchu w obu kierunkach". Zakaz ten nie dotyczy pojazdów ALP i rowerów. Nie panuje nad tym ruchem nikt, nie widać żadnych służb odpowiedzialnych za porządek. Niedługo teren Barbarki, tak pieczołowicie przywrócony do funkcji rekreacyjnej zostanie zdegradowany na skutek przyjazdów i przejazdów setek samochodów. Chyba nie o to chodziło nam wszystkim, zwłaszcza władzom miasta i stowarzyszeniu opiekującym się tym terenem. W związku z zaistniałą sytuacją proponuję, co następuje.

1. 1dopuszczenie ruchu samochodów osobowych wyłącznie na asfaltowej drodze od szosy 553 do Barbarki od poniedziałku do piątku
2. w soboty i w niedziele przejazd po tej drodze wyłącznie dla pojazdów osobowych ze znaczkiem "osoba niepełnosprawna"
3. w soboty i w niedziele kursy autobusów miejskich od godziny 8.00 do 19.00 co pół godziny. Dzisiejsze rozwiązanie to nieporozumienie, żeby nie powiedzieć kiepski żart - jeden kurs o godz. 12 i 1 kurs powrotny. To nie zachęca do korzystania z tego autobusu.
4. W niedalekiej przyszłości wahadłowe kursy szynobusów od stacji PKP Toruń Główny przez Miasto, Wschodni i Północny do przystanków Barbarka i Olek. Torowisko jest przejezdne i nie ma żadnych przeszkód, by taką komunikację zorganizować. Kursy co 1 godzinę. Trzeba jedynie wykonać prace porządkujące teren stacji Toruń Północny i przystanków Barbarka i Olek. Przy odrobinie dobrej woli chyba byłoby to realne nawet w tym sezonie.

Uprzejmie proszę o rozważenie w trybie pilnym powyższych propozycji. Barbarka to nie jest miejsce dla setek samochodów - to miejsce dla pieszych i rowerzystów. To ma być miejsce odpoczynku, a nie horroru na drodze dojazdowej i stresu dla pieszych, i rowerzystów zmuszanych do ustępowania, a czasem ucieczki przed samochodem, motocyklem, czy quadem. Sytuacja wymknęła się spod kontroli i najwyższy czas, by ją opanować.